පිපී වැනුනි මා අභිමුව
දෑත නුදුරේම,
තුටු වුනි සැබැවින්ම
නෙලාගන්නට එය දෝතින්ම....
..........
හිනැහුනි මල,
කීවේය මෙලෙසින්
"කෙලෙස මා නටුව පෙලම්ද? "
..............
වික්ෂිප්ත නොවුනි
මන්ද?
නටු අග රැඳෙන මල් ලොව නැති බව
දන්නා නිසා ....
© සමීර යසංග.....
Subscribe to:
Posts (Atom)