නුඹ මල
පිපී වැනුනි මා අභිමුව
දෑත නුදුරේම,
තුටු වුනි සැබැවින්ම
නෙලාගන්නට එය දෝතින්ම....

..........

හිනැහුනි මල,
කීවේය මෙලෙසින්
 "කෙලෙස මා නටුව පෙලම්ද? "
..............

වික්ෂිප්ත නොවුනි
මන්ද?
නටු අග රැඳෙන මල් ලොව නැති බව
දන්නා නිසා ....

  © සමීර යසංග.....